Way of Mercy
Tuesday, August 2, 2011
Thursday, July 7, 2011
Monday, December 6, 2010
Saturday, October 23, 2010
Dagboek van een gastouder
| Hieronder een stukje uit een dagboekje wat ik heb bijgehouden toen ons gastkind L. (meisje van 10 jaar) voor het eerst bij ons logeerde van de zomer: |
Nooit gedacht dat het nog eens zover zou komen. En ik was er nog heel verbaasd over, ook. L. is na haar verwondering over de anti-lekbeker van N., ook vol van de roltrap het winkelcentrum, onze Senseo en mijn elektrische tandenborstel (wat een hoop apparaten hebben we eigenlijk die op stroom werken). Dus een uitje naar de speelgoedwinkel, leek me wel een leuk idee. Ze wilde meteen álles hebben (wat dus niet gaat), maar haar adem stokte even bij een schap met allemaal roze prulletjes. Ik stond even ergens anders een boekje uit te zoeken, toen ik hoorde: "Holland anja! (Nederlandse mama)! Ka Dlie!".
Uhmm...jawel, Josje, Kristen en Karen (of was het nou Kathleen) zijn doorgedrongen tot Hongarije! Meisjes die hier al langer komen, nemen de muziek mee naar het kindertehuis. Ik kan ze nu dus niet meer buiten de deur houden (K3 dan). Elke avond kijken we verplicht You Tube filmpjes van K3 (wil iemand nog een dvd-tje of cd-tje sponsoren?) en danst L. de sterren van de hemel samen met de meiden, compleet met fonetisch gezongen teksten, echt geweldig!
Het klikt gelukkig nog steeds goed tussen de meiden hier. De eerste 2 weken vond ik erg zwaar, maar ik merk maar weer eens dat gebed (en bemoedigende woorden) echt werkt! Afgelopen week had ik een behoorlijke dip, had weinig energie en trok me erg de emotionele toestand van L aan, ik zag echt af en toe een heel ander persoon tevoorschijn komen (haar overlevingstactiek) en het was ook zoeken naar een weg hoe we het beste met haar om konden gaan. In sommige dingen is ze erg jong en het omgaan met kinderen van haar eigen leeftijd loopt niet altijd soepel.
Op een middag sleepte ik me echt naar een speeltuintje toe met de meiden en voelde ik me heel alleen. Ik moest denken aan het beeld wat ik een tijdje geleden had, over dat ik samen met Jezus in een kerker was, een plek van de eenzamen en gewonden. Ik realiseerde me dat kinderen zoals L opvangen moeilijk en heftig is (je loopt vooral veel tegen je eigen wonden en tekortkomingen aan, als het voor mij moeilijk was, dan zal het voor haar toch veel lastiger geweest zijn!). Iemand die nooit werd uitgekozen en die er niet echt bijhoorde. Een niet bepaald glamoreuze taak. Jezus zei: "je doet dit niet omdat het je een goed gevoel geeft, maar omdat Ik je geroepen heb en omdat het de plek is waar Ik graag ben, bij de gebroken mensen".
Vlak daarna kwamen twee bejaarde mensen naast me zitten en begonnen me te bemoedigen.
's Nachts werd ik wakker en merkte ik dat een paar van mijn oude emotionele wonden echt genezing mochten ontvangen door God!
De volgende dag zag ik iets moois gebeuren. L kwam steeds meer zelf te voorschijn en ik kon de lastige momenten beter handelen. Ik zie ook een stuk genezing in haar emotionele toestand, al heb ik niet de illusie dat ik degene ben die haar geneest, maar God door mij.
Dit is onze plek. In Nederland en wie weet ook later in Oekraïne, bij de vergeten kinderen. Want daar houdt Jezus zo van!
Wednesday, October 20, 2010
Sponsor Darya!
"Ik heet Darya en ben twee jaar oud. Ik houd veel van spelletjes en wil graag naar de peuterschool. Samen met mijn moeder woon ik in een kamer in een soort pension. De keuken en badkamer moeten wij met andere gezinnen delen. Mijn moeder is werkloos en krijgt een uitkering. Dit is te weinig om rond te kunnen komen, daarom kunt u mij via Dorcas ondersteunen en kan ik over enige tijd naar de peuterschool gaan."
Kinderen zoals Darya die gesponsord worden, kunnen door hun eigen moeder verzorgd worden. Financiële problemen kunnen er toe leiden dat kinderen in een kindertehuis terecht komen.
Wil je meer weten? Kijk op: http://www.dorcas.nl/sponsorship/48/321/1/645866
om te zien hoe je Darya en andere kinderen kunt sponsoren.
Kinderen zoals Darya die gesponsord worden, kunnen door hun eigen moeder verzorgd worden. Financiële problemen kunnen er toe leiden dat kinderen in een kindertehuis terecht komen.
Wil je meer weten? Kijk op: http://www.dorcas.nl/sponsorship/48/321/1/645866
om te zien hoe je Darya en andere kinderen kunt sponsoren.
Monday, October 18, 2010
Tekst van de week
Spreuken 31:8 uit de Bijbel:
Spreek voor hen die weerloos zijn,
bescherm het recht van de vertrapten.
Friday, October 15, 2010
Echte levens
Deze kinderen zijn echt. Oekraine, 2005. Driehonderd kinderen uit verschillende kindertehuizen zijn op 'kamp'. Met 5 man leiding. Zowel meisjes als jongens met kortgeschoren haren, verwaarloosd. Ze wilden gezien, aangeraakt en vastgehouden worden.
Oekraine 2010. We komen spelen met een groepje baby's en peuters uit een ander kindertehuis. Een van de kinderen is vandaag voor het eerst buiten. Hij is lichamelijk gehandicapt en nog nooit zijn rolstoel uitgeweest. Mijn vriendin waarmee ik die dag de kinderen op zoek, haalt de jongen uit de rolstoel en laat hem voor het eerst het gras voelen. Hij ligt op zijn buik en er verschijnt een lach van oor tot oor. Na een tijdje het gras gevoeld te hebben, probeert hij zelfs wat te kruipen, wat voor hem ook nieuw is!
Ik schrijf over Oekraine, omdat ik daar geweest ben, maar er zijn wereldwijd nog veel meer kinderen in soortgelijke en ergere situaties.
In Oekraine zijn meer dan 100.000 wezen. Na hun 16e jaar verlaten zij het kindertehuis, vaak zonder opleiding.
- 20% van de kinderen zijn wezen door de dood van hun ouders.
- 80% zijn zgn. 'sociale' wezen, door dat ze uit huis geplaatst zijn vanwege mishandeling, misbruik en/of verwaarlozing.
- 10% van deze kinderen pleegt voor hun 18e verjaardag zelfmoord.
- 60% van de meisjes komt in de prostitutie terecht,
- 70 % van de jongens komt in aanraking met criminaliteit.
Ik denk dat we als kerk nogal een taak hebben, een van de meest terugkerende thema's in de Bijbel is de zorg voor weduwen en wezen. Dat kan door adoptie, maar ook door ter plaatse aan de slag te gaan, of een kind financieel te sponsoren en zo zijn er nog tal van mogelijkheden.
Als je eenmaal kinderen in zo'n situatie hebt gezien, laat je dat nooit meer los. Het gaat dan niet om zielig uitziende kindertjes op een You Tube filmpje, met een cheezy muziekje op de achtergrond. Deze kinderen hoeven ook niet 'dankbaar' te zijn om dat ze door ons 'geredt' worden. Zolang we ons meer bezighouden met de kleur van de collectezakjes of de nieuwe lampen voor het podium in de kerk, missen we waar het echt om gaat: het gaat hier om leven en dood.
Subscribe to:
Comments (Atom)
